Η σημασία του να είσαι αθλητής

Ο αθλητής είναι ένας σιωπηλός πολεμιστής, μία αθόρυβη μηχανή που δεν παραπονιέται. Απλά περιμένει την επόμενη ευκαιρία για να κατακτήσει τους πάντες….. Ο δρόμος προς την επιτυχία  είναι δύσκολος, απαιτητικός και μοναχικός…

Πιο πολύ και από τις δεξιότητες, η πίστη στους στόχους είναι το μεγαλύτερο προσόν ενός αθλητή, με το οποίο θα ξεπεράσει τη ρουτίνα της καθημερινότητας ώστε να φτάσει στην επίτευξή τους. Πολύ σημαντικοί παράγοντες για την εξέλιξη ενός αθλητή επίσης είναι: οι ψυχολογικοί (τα κίνητρα, η εμπιστοσύνη στον εαυτό του, η αντιμετώπιση του άγχους, η διαχείριση των συναισθημάτων του, η ικανότητα έλεγχου του εαυτού του και όλοι οι παράγοντες που ρυθμίζουν τη συναισθηματική κατάσταση του), οι πνευματικοί (συμπεριλαμβάνονται δεξιότητες όπως η συγκέντρωση, η ικανότητα ανάλυσης πληροφοριών, η ταχύτητα σκέψης, η λήψη αποφάσεων, η επιλογή πληροφοριών, η κατανόηση του περιβάλλοντος και όσα όλα στοιχεία αποτελούν την πνευματική διάσταση του ατόμου) καθώς και η προσωπικότητα του (η δεκτικότητα προς συνεργασία, η εργατικότητα και πειθαρχία, η επιμονή και η υπομονή και όσα άλλα αναπτύσσει με την πάροδο των ετών και αποτελούν «κομμάτι» της προσωπικότητάς του).

Για όλους τους αθλητές, η καθημερινότητά τους είναι μια ρουτίνα από επαναλαμβανόμενες ενέργειες που συνεχίζουν μηχανικά. Ξυπνά νωρίς, τρώει πρωινό στα γρήγορα και φεύγει από το σπίτι του για να ακολουθήσει το ίδιο μονότονο πρόγραμμα. Στο τέλος της ημέρας, η εξάντληση είναι ο νικητής, όμως πέφτει στο κρεβάτι του αποφασισμένος περισσότερο από ποτέ για να προσπαθήσει ακόμη πιο σκληρά,  την επόμενη μέρα, να ξεπεράσει τα όρια του και να γίνει καλύτερος από το χθες!

Ο αθλητής ίσως δεν έχει καταλάβει ποτέ πόσο σπουδαία κινητήριος δύναμη είναι για τους συνανθρώπους του όταν δείχνει δείγματα ενός ηγέτη και ομαδικού πνεύματος σε κάθε ένα μικρό ή μεγάλο πράγμα που κάνει. Αποτελεί, εν ολίγοις, ένα υγιές πρότυπο, που στηρίζει τη ζωή του στις σωστές ηθικές αξίες και αρχές, που πρεσβεύει την αυθεντικότητα , την ειλικρίνεια, τον αλληλοσεβασμό, την ανεκτικότητα, την ενσυναίσθηση, την ανιδιοτέλεια και πολλά άλλα… προσαρμοζόμενο ταυτόχρονα στις συνεχώς μεταβαλλόμενες κοινωνικές και προσωπικές συνθήκες που δημιουργούνται στη ζωή του.

Ο αθλητής επιλέγει να παλέψει ακόμη λίγο, να ηττηθεί, μόνο και μόνο με την ελπίδα να κυριαρχήσει όταν έρθει η ώρα της νίκης του. Η αυτοπειθαρχία που χρειάζεται για να είναι ο αθλητής-μαχητής, μπορεί καμιά φορά να μην είναι ορατή από τον ίδιο ή να τη θεωρεί αυτονόητη. Ποτέ και κανείς δεν ξέρει πόσο βαθιά μπορεί να πιστέψει στον εαυτό του για να πετύχει το στόχο του.

Ένας αθλητής έχει μάθει να ονειρεύεται, την ίδια στιγμή που υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι  παραπονιούνται για τα χρήματα που ξοδεύουν για γυμναστική και ότι ο αθλητισμός δεν είναι τίποτα άλλο από ένα χάσιμο χρόνου.

Το να είσαι αθλητής δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Χρειάζονται εξελιγμένες ικανότητες διαχείρισης του χρόνου, υπομονή, γερό στομάχι και δεξιότητες, πέρα από την τόσο σκληρή και επίπονη δουλειά που πρέπει να γίνεται σε καθημερινή βάση. Θα περάσει καιρός μέχρι να έρθει η χαρά της επιτυχίας, αλλά το σίγουρο είναι πως η δικαίωση θα έρθει.

Οι «κανονικοί» άνθρωποι φοβούνται την αποτυχία,  ενώ οι αθλητές είναι κατασκευασμένοι από αυτή, έχουν μάθει να ζουν με αυτή στη ζωή του και ότι κάνουν, το κάνουν απλά και μόνο επειδή μέσα τους έχουν πίστη!

     «Πίσω από κάθε μικρή η μεγάλη επιτυχία του κάθε αθλητή βρίσκονται ώρες ιδρώτα και κούρασης, βρίσκονται στιγμές απογοήτευσης ή μικρές αποτυχίες, στερήσεις, άγχος, μία αφέλεια που δεν πρόλαβε να ζήσει. Δεν είναι εύκολη υπόθεση και όσο και αν κάποιος προσπαθήσει  να μπει στη θέση τους, ποτέ δεν θα ταυτιστεί απόλυτα μαζί τους αν δεν είναι και ο ίδιος αθλητής! Γι’ αυτό ανεξάρτητα το άθλημα, το φύλο, την ηλικία, την αποτυχία ή την επιτυχία απλά χειροκροτήστε τον!!!!

ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ»